Şiir

Kör

Sonsuz kere sonsuz
Sabahları kemiren geceler doğuruyorlar
Zamanı daralıyor renklerin
Kör bir krallık yetişiyor buralarda
Beni bu bahçeden kopar

Sonsuz kere sessiz
Sürgün var, duyulmaz bir ülkeye
Kanadımda kırık bir kuş
acısı yoluyorken tüylerimi
Sesi tükendi önce
Silindi pençe izleri
Beni bu kafileden kopar

             

Emine Kuş

Kimim ben?

ÖncekiEllerimdeki Karasıdır
SonrakiÇığlık Kafe