Şiir

İmgelemde Çarpışan İmgeler

Recm…

Kayayı suyla parçaladım

Sudan çıkan çocuğu kundakladım

olurken piç bile iki kişiyle

yok ve hiç’i varda aradım

 

 

iftira…

muhayyile / beynimi
sömüren

sülük

kardeşim dişlerimin arasında

bir et parçası

al yuvarlarıma

karışan

tükürük

 

 

Randevu/Rezervasyon…

ayaz pıhtılaşır bedende

sevişme vakti ölümle

 

aç kapıyı ben geldim

ölümün öldüğü yerdeyim

 

Veda…

Altın tahtaya koymuşlar
—Kafeste de özgürlük olurmuş
Dört kişinin omzunda
—Birilerine merhaba derken
Denirmiş birilerine el-veda

(Esrar Dergisi, Sayı 2)

             

Faruk Koç

Kayseri'nin çat ayazında doğdu, Kayseri'ye o yüzden kanı kaynar; çıkarsa üşür şehirden. Sahabiye Medresesinde kitaplarla hemhal oldu ve sonra başladı hikâyesi. Kayseri'de Edebiyat eğitimini tamamladı, o yıllarda yalnızlığını Esrar Dergisini çıkarttığı arkadaşlarıyla geçiştirdi. Nevşehir Yüksek Lisans macerası başladı ve halen bitmedi. Milli Eğitim kurumunun bir ferdi oldu, askerliğini yaptı. Hâlâ Güneyde bir kentte yaşamaya devam etmekte, okumakta ve fırsat buldukça da yazmakta.

Öncekiİskânın Direnişçi Kimliği, Halkın Ozanı: Dadaloğlu
SonrakiKafa