Şiir

Cambaz Düşmek İstiyor

O büyük mabet kuleleri
Bile aşağıda kaldı

Kumrular, kerkenezler
Görgülü kent kuşları

Çocuk şakımaları
Asker şakırtıları

Sesler aşağıda kaldı

Çay buğusuna tutunan
Fesleğen kokuları

Esrimeler, davetler
Gün dolu taraçalar

Bütün çiçeğe kesmiş
Merhaba bahçeleri

Hoşça kal sundurmaları
Koş çayırları

Silme yürek koşulu
Atlar aşağıda kaldı

Kalın katana çeliği
Çinko çeri bardağı

Gül kokulu sedef kutu
Gergin gelin kasnağı

Kıraat kurdelesi
Nişan yüzüğü

Aşkla donanmış sofralar
Aşağıda kaldı

Kel kalmış papatyalar
Aşağıda kaldı

Bir dakikalık saygı duruşu
Aşağıda kaldı

Suslar aşağıda kaldı

Geller gitler
Erk taşıyan binitler

Kork bakışları
Kaç düdükleri

Gururlu, sopalı kumaşlar
Marşlar aşağıda kaldı

Eğilmeler, tiksinmeler
Başlar aşağıda kaldı

Kinler, bilenmeler
Bükülmez bilekler

Hınçla çatallanan
Göz damarları

Coşkuyla patlayan
Pazı kasları

On ikisi minicik
Dart tahtaları

On ikisi kocaman
Kule kadranı

Buluşmalar, küsmeler
Aşağıda kaldı

Dakikalar, saniyeler
Günler aşağıda kaldı

Bir mağaranın içini oyan
Usulcacık su

Usul usul dalgalanan
Çocuk uykusu

Damarlara kadar dolan
İlk aşk kokusu

Uyaklı hoş şarkılar
Aşağıda kaldı

Yürek kabartan söylevler
Aşağıda kaldı

Bir göksel patikada
Sonsuzlukta sallanan

Bir tavuk teleği değil
Kuru kavak yaprağı değil

Yır dolu gövdem benim

Ve gözlerimi en dipteki
O ateşin bahçeye diktim

Tanrının sere serpe
Nimetlerinden

Şimdi yalnız gökyüzünü
Kucaklıyor ellerim

             

Veysel Karani Tur

1988’de Sivas’ta doğdu. Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Şu an Almanya’da yüksek öğrenimine devam ediyor. Şiirleri ve şiir üzerine yazıları Esrar başta olmak üzere; Dergâh, Hece, Karabatak, Mühür, Melâmet gibi dergilerde yayımlandı. Zihni Kara mahlasıyla, ilk sayılarından beri Masal fanzinde yer almakta.

ÖncekiSerdal Altun: "Uçurtma ekibi iki kişiydi ve ben kahvemi hüpletirken 'Motor' diyemedim"
SonrakiHüzünlü Sarı